• Allah Kimseye Bu Acıyı Yaşatmasın...


    İhtiyar adam tapu dairesinden çıkarken sevinçliydi. Kendi kendine düşünüyordu; “-Oh.. be ferahladım. Ölümlü dünya”.
    Oturduğu evin tapusunu, çocuğunun üstüne kaydettirmişti. Tapu dairesinde çıktıktan sonra bir küçük lokantada öğle yemeğini yedi, vakit geçirmek için parkları dolaştı. Bir parkta Cem Karaca’nın şarkısı çalınıyordu; “Allah Yar! Allah Yar!”.

    Akşama doğru eve gitmek için yola çıktı. Bir yandan düşünceler içindeydi;

    -Biz öldükten sonra bir sürü işlemle uğraşması gerek. Ne diye eziyet çeksin yavrum.
    Oğlunun kendisini nerdeyse zorla doktora götürüşü aklına geldi; “-Kerata amma ısrar etmişti. Sağlığıma verdiği önem kadar, ziyarete gelmeye de önem verse ya.”

    Bir an dalgınlaştı; “-Gerçi, gelin bizle geçinmeye çalışmıyor ama…” derin bir nefes aldı “-Boş ver canım, ne de olsa torunlarımın annesi. Eşine, çocuklarına iyi baksın da…” biraz da kendini teselli etmek için söylendi …biz bu gün varız, yarın yoğuz.”

    Evine yaklaşınca yine durgunlaştı, “-Bakalım hanım ne diyecek? Gelin gelip gitmiyor diye biraz kırgın ama….” Düşünceler içinde zili çalarken, güler yüzlü olmaya çalıştı; “-Yok, iyi oldu canım. Biz ölünce oğlan rahat edecek, kötü mü?”

    Hanımı kapıyı açtı. Gülümsemesini bozmamaya çalışarak hanımına;
    -Nasılsın hanım bu gün bakalım?

    Hanımı elindeki çiçek suladığı kabı gösterdi;
    -Ne yapayım, bir iki çiçekle uğraşıyorum yeşillik olsun diye.
    Eve girerken devam etti;
    -İnsan şehirde özlüyor çiçeği, yeşilliği.

    -Eee.. köy gibi olmaz buralar tabii.
    Kadının durgun yüzünde acı bir tebessüm dolaştı;
    -Köy gibi olmaz dimi? Şimdi köyde olsak ne güzel olurdu.
    İhtiyar adam bir an yüzüne baktı hanımının;

    -Sen köyü pek sevmezdin! Geçen sene bir ay kalalım demiştim de “-Ben torunları özlerim.” Diye tutturmuştun.
    Kadın, yüzünü çiçeklere doğru döndü;
    -Ne bileyim ben, düşündükçe bunalır oldum buralarda. İnsan çocukluğunun geçtiği yerleri özlüyor. Ağaçların altında, bahçelerde yürümeyi özlüyor.


    -Allah Allah ! Tamam hanım gideriz. Sen iste yeter ki. Hele havalar ısınsın biraz gideriz
    -Havalar kim bilir ne zaman ısınır. Beklemek şart mı?
    -Yahu hanım, bunca yıllık eşimsin hala seni tam anladım diyemiyorum. Bir gün köye gitmem diye tutturuyorsun, bir gün de hemen gidelim diye. Dur da bu gün ne oldu anlatayım.
    Kadın endişeyle baktı kocasına;

    -Noldu, oğlanı mı gördün?
    -Yok canım, nerden göreyim !
    Koltuğuna oturdu, koynundaki tapu kağıdını çıkardı.
    -Bu nedir biliyor musun?

    -Hayırdır?
    GÖRSELE T:KLAYARAK İLERLEYİNİZ

    Fotoğraf: 1 / 6